Respect,

Het nieuwe leidmotief ?

Wat houdt het eigenlijk in, spreken we wel over hetzelfde ?

Respect is voor mij een begrip met als lading: "het door gedrag doen blijken van eerbied." Het gaat over bejegening, het ontzien, sparen, het niet beschadigen. Eerbied is een gevoel.

Volgens Kant vloeien zelfrespect en respect voort uit één principe. De plicht tot respect is een plicht die we  als personen, als rationele wezens en als dragers van mens zijn verschuldigd zijn. 

Liefde, genegenheid, solidariteit, medeleven zijn uitingen die medebepaald worden door de personen op wie ze betrekking hebben. Het zijn gevoelens en gevoelens zijn in se nooit fout. Wat je met die gevoelens doet, kan wel goed, aanvaardbaar, slecht, fout zijn.

Respect staat daar los van.

Respect heeft niets te maken met de anderen of het andere maar alles met jou zelf.

Het is geen gevoel maar een gedrag, een houding.

Respect is respect als dusdanig. 

Onze leefwereld ademt het tegenovergestelde uit nu individualisme en emotionaliteit alles doorweven en een sluier leggen over de onderliggende waarden. Persoonlijke gevoelens worden nog amper gefilterd en sturen vaak het gedrag. Het basisprincipe van onvoorwaardelijk zelfrespect en respect, of zelfs gewoon van respect, wordt dan opzij gezet. Wat overblijft is een emotionele chaos waar samenleving onmogelijk wordt, ontmenselijkt wordt.

Respect houdt niet in dat gevoelens op de achtergrond verschuiven maar houdt in dat je je gedrag er niet laat door sturen. Rationaliteit en emotionaliteit sturen samen, in evenwicht, je gedrag...maar dat moet je leren en komt niet vanzelf.

Waarom ? om zelf te overleven, de anderen te laten leven en zo samen te kunnen leven. Het recht van de sterkste, oog om oog tand om tand...zijn geen samenlevings- maar overlevingsstrategieën. Om echt te kunnen leven, overleven moet je eerst kunnen samen-leven. Niet de ander is daar verantwoordelijk voor maar jij zelf. Jij zelf bepaalt of je kunt samen-leven. Het begint bij je zelf. Het kan op elk ogenblik bij iedereen beginnen.

Deze ochtend, wanneer de buren en de rest van deze wereld nog lijken stil te staan, beginnen vogelgeluiden en bomen te ruisen, te ritselen en te tjilpen. Dat moment lijkt de zuurstof in de lucht nog zuiver en zijn de kleuren op hun puurst...dat moment proeven, dat wens ik jou...zelfs als het regent,  waait of donker is...het is altijd een boost. Wees gerust, je bed staat er nog altijd als je terug je kamer in komt na een stapje, nipje met je neus buiten. Maar het maakt je dag die volgt zoveel bruisender. Energie om eens te proeven van een dagervaring zelf met respect in het leven te staan: een dag waarin je meer luistert naar de ander dan wel je eigen woordenstroom stuurt naar de ander, een dag waar je zelf verantwoordelijkheid/initiatief neemt eerder dan de ander attent te maken op tekortkomingen of feiten, een dag waar je luistert naar wat je zelf echt voelt en er dan mee aan de slag gaat, een dag waarin je eerst voelt en dan denkt en dan ageert...Je zal vanavond zoveel hebben om over te reflecteren dat televisie niet nodig zal zijn.

Een fijn weekend.